Net4kids Travel Blog

Ik ben gisteravond aangekomen in Calcutta en zit nu op mijn hotelkamer deze blog te schrijven. Kan alle indrukken van deze dagen bijna niet meer processen.. zoveel gezien, zoveel verhalen gehoord. Ik denk elke keer, jee dit is wel heftig, maar elke keer kom ik erachter dat het nog heftiger kan zeg maar. En dan voel je je gewoon best raar als je na al die heftige ervaringen weer op je fijne hotelkamertje zit te schrijven. Ben wel blij dat wij met Net4kids, ondanks ze zovele problemen die er in India zijn en voorlopig nog wel blijven, toch iets kunnen bijdragen aan al het kinderleed dat ik hier zie.

Drukke week gehad. Maandag en dinsdag was ik bij Britto en SSH. Was zo goed om daar te zijn en alle stafleden, kinderen en families te ontmoeten. Het is zo goed om daar geweest te zijn om alles beter te begrijpen. Je begrijpt en voelt het pas echt als je er bent. De 1e dag daar groepsdiscussie met ouders/verzorgers en een groep kinderen. Veel verhalen over hun situatie, waarom ze in het SSH programma terecht zijn gekomen en wat voor impact het heeft gehad op hun leven. Elk kind heeft zijn eigen verhaal. Een heeft een ouder verloren, anderen beide ouders, sommige kinderen zijn ook zelf geinfecteerd. Er waren veel oude grijze koppies, opa's en oma's die de kinderen hebben opgenomen om voor te zorgen nadat hun kind en partner waren overleden. Erg trieste verhalen. SSH ondersteunt deze verzorgers, zodat de kinderen bij hen kunnen blijven wonen, naar school kunnen gaan, medische zorg krijgen etc. Elke maand wordt ieder kind bezocht om te kijken hoe het met ze gaat. Dinsdag was er de maandelijkse meeting met alle kinderen en ouders. Vele vrolijke koppies in de zaal en ik was aanwezig in mijn nieuwe Indiase pak, die ik niet wilde, maar wel moest accepteren van de president of the board van SSH.. Ik kon duidelijk verschil zien tussen de 'nieuwe' en de oude kinderen. Net4kids steunt sinds deze maand 150 extra kinderen. Voor de nieuwe kinderen was het de 1e keer dat ze er waren, en ze zagen er toch wat minder verzorgd en minder sociaal uit. Het was een prachtige ervaring om bij SSH te kunnen zien en alle volwassenen en kinderen te ontmoeten!




















Daarna bij SAVE en alle mensen daar ontmoet. Indrukwekkend om te zien wat ze allemaal doen. Kinderen worden gered uit de kinderarbeid en krijgen een kans op onderwijs. Heftige verhalen van kinderen die voornamelijk in de katoenindustrie hebben gewerkt, waar die regio om bekend staat, maar ook in de bouw. Meisjes van 7 jaar die stenen droegen de hele dag.

Nu ben ik in Calcutta bij de rainbow homes. Het is geen goede tijd om de homes te bezoeken, want het is vakantie, speciale feestdagen. Dat had ik al vernomen van Sr. Cyril. Zelfs de meeste sisters zijn niet hier. Dat is wel heel jammer. Maar met alle andere organisatie planningen waar ik rekening mee moest houden, kon het helaas niet anders. En ik zie liever een beetje van de rainbow homes, dan helemaal niks. Morgen ga ik naar Bowbazar en ontmoet ik sister Flora. Vandaag de hele dag op Loreto Sealdah geweest. Ongeveer 30 kinderen waren daar nog nu, omdat ze geen ouders hebben bij wie ze de feestdagen door kunnen brengen.