woensdag, december 30, 2009
Tandenpoetsles
Net ben ik 48 uur in Kathmandu, en de ervaringen zijn nu al nauwelijks te verwerken. Weer in het vertrouwde Kathmandu Guesthouse ingecheckt, krijg ik meteen een telefoontje van Bimal om de volgende dag mee te gaan naar een school in de bergen. Daar gaan ze een paar keer per jaar heen voor wat 'support'. Of ik zin heb. Natuurlijk.
Meld me om 9 uur bij Nepal Matri Griha (het weeshuis en de school die door Net4kids worden gesteund). Daar blijkt er wel iets meer vast te zitten aan deze fieldtrip: we maken eerst een rit van een uur met een four wheel drive pick up. Als de weg te stijl wordt, stappen de passagiers (Bimal, Shoba, nog twee NMG medewerkers en twee Nederlandse vrijwilligers en ik) uit om naar boven te klimmen, een forse trekking met een stijle klim van ruim een uur, en dan nog een 'wandeling' van nog eens een uurtje. Ben hier niet echt op voorbereid: gelukkig wel goede schoenen, snel nog een flesje water gescored, maar ben nog echt niet geacclimatiseerd: nachtje vliegen zonder slaap, 5 uur tijdsverschil, 1400 m hoogteverschil, en niet te vergeten: het kerstdiner nog maar net achter mn kiezen).
Bij de school aangekomen, blijken we er sneller te zijn dan de four wheel drive.... Die komt uiteindelijk aan met de materialen: schriften, potloden, zeep, tandpasta, tandenborstel. Pas dan wordt t doel van de missie me duidelijk. Op deze overheidsschool ontbreekt er veel en NMG maakt deze trip een paar keer per jaar voor bevoorrading, meestal gekoppeld aan een thema. Deze keer: persoonlijke hygiene: handen wassen na toiletgang en twee maal daags tandenpoetsen. In een grote kring van leerlingen wordt het belang uitgelegd en volgt er een poets-en wasdemonstratie. De jonge vrijwilligers snappen niet goed dat ze dat besef hier nog niet hebben, maar ik stam nog uit de tijd dat de consultatiebureaus in Nederland ook dat soort dingen nog bij de 'jonge ouders' aankaarten.
Als lunch worden we uitgenodigd bij een van de dorpsbewoners. We krijgen daar thee en aardappels. Heb nog nooit zo lekker aardappel gegeten: een nieuwe aardappel met een soort chutney van gember, knoflook en zout.
Bimal en Shoba doen hier allerlei inkopen: groeten, verse koeienmest, een kip en een haan (dat levert een forse vertraging op: de haan laat zich slecht vangen).
We maken de dodenrit naar beneden met de four wheel drive: staand in de bak, geleund op een schouderhoge opbouw en naar voren kijkend. Dan heb je tenminste nog de illusie dat je de klappen aan ziet komen. Je snapt niet dat je het in Nederland over een paar weken weer belangrijk vindt, dat je een riem aansnoert op de achterbank van een robuuste VW Golf.
Kortom: ik keer terug van een tandenpoetsles in een woeste rit tussen koeienpoep en levende kippen.
Meld me om 9 uur bij Nepal Matri Griha (het weeshuis en de school die door Net4kids worden gesteund). Daar blijkt er wel iets meer vast te zitten aan deze fieldtrip: we maken eerst een rit van een uur met een four wheel drive pick up. Als de weg te stijl wordt, stappen de passagiers (Bimal, Shoba, nog twee NMG medewerkers en twee Nederlandse vrijwilligers en ik) uit om naar boven te klimmen, een forse trekking met een stijle klim van ruim een uur, en dan nog een 'wandeling' van nog eens een uurtje. Ben hier niet echt op voorbereid: gelukkig wel goede schoenen, snel nog een flesje water gescored, maar ben nog echt niet geacclimatiseerd: nachtje vliegen zonder slaap, 5 uur tijdsverschil, 1400 m hoogteverschil, en niet te vergeten: het kerstdiner nog maar net achter mn kiezen).
Bij de school aangekomen, blijken we er sneller te zijn dan de four wheel drive.... Die komt uiteindelijk aan met de materialen: schriften, potloden, zeep, tandpasta, tandenborstel. Pas dan wordt t doel van de missie me duidelijk. Op deze overheidsschool ontbreekt er veel en NMG maakt deze trip een paar keer per jaar voor bevoorrading, meestal gekoppeld aan een thema. Deze keer: persoonlijke hygiene: handen wassen na toiletgang en twee maal daags tandenpoetsen. In een grote kring van leerlingen wordt het belang uitgelegd en volgt er een poets-en wasdemonstratie. De jonge vrijwilligers snappen niet goed dat ze dat besef hier nog niet hebben, maar ik stam nog uit de tijd dat de consultatiebureaus in Nederland ook dat soort dingen nog bij de 'jonge ouders' aankaarten.
Als lunch worden we uitgenodigd bij een van de dorpsbewoners. We krijgen daar thee en aardappels. Heb nog nooit zo lekker aardappel gegeten: een nieuwe aardappel met een soort chutney van gember, knoflook en zout. Bimal en Shoba doen hier allerlei inkopen: groeten, verse koeienmest, een kip en een haan (dat levert een forse vertraging op: de haan laat zich slecht vangen).
We maken de dodenrit naar beneden met de four wheel drive: staand in de bak, geleund op een schouderhoge opbouw en naar voren kijkend. Dan heb je tenminste nog de illusie dat je de klappen aan ziet komen. Je snapt niet dat je het in Nederland over een paar weken weer belangrijk vindt, dat je een riem aansnoert op de achterbank van een robuuste VW Golf.
Kortom: ik keer terug van een tandenpoetsles in een woeste rit tussen koeienpoep en levende kippen.
# posted by Hugo Lingeman @ 4:15 p.m. 
