vrijdag, januari 20, 2006
Morgen gewoon vertrekken?
We zijn net aan de overkant van het hotel even wezen eten (een paar uur geen curfew). De demonstratie die voor vandaag was aangekondigd, staat nu weer voor morgen op het programma. Dus de curfew zal ook wel weer gelden. Maar we denken dat we morgen wel op de luchthaven kunnen komen. Er zijn vandaag ook shuttles geweest naar de Airport.
Overigens hadden wij een heel relaxt dagje: heerlijk gelezen op het dak van de guest house (allebei bezig met de City of Joy. Goede keuze, Veronika!)
Overigens hadden wij een heel relaxt dagje: heerlijk gelezen op het dak van de guest house (allebei bezig met de City of Joy. Goede keuze, Veronika!)
Stuck in Kathmandu
Zo.. Het kan allemaal anders lopen dan je van tevoren bedacht hebt, dat blijkt maar weer...
Vanmorgen kwamen we beneden in het hotel en hoorden dat de curfew vanaf 8 uur was, vanochtend. Wij dachten nog, nou ja, dat maakt niets uit, gaan we lekker ontbijten, en dan om 8 uur de straat op en naar het project. Even later bleek dat we het een beetje verkeerd begrepen hadden...
De curfew is vandaag van 8 uur 's morgens tot 18 uur, en dan van 21 uur tot 4 uur 's ochtends. Dit hoorden we vanochtend. Het betekent dus dat we de hele dag in het hotel zitten. Gelukkig een beetje een goeie, met alle faciliteiten, dus het is nog redelijk luxe, maar niet helemaal zoals we het ons voorgesteld hadden. We zouden namelijk om 10 uur worden opgehaald door Tirtha, van het laatste project....OK dan, aanpassen, loslaten.
De curfew is ingesteld door de overheid omdat er vandaag een demonstratie gepland is, door 7 oppositiepartijen. Daar is de regering blijkbaar nogal bang van. Vandaar dus. Rare dingen die dan gebeuren. Zoals mensen die niet naar hun werk kunnen, mensen die hun vliegtuig missen, alles loopt in het honderd. Er wordt wat afgeimproviseerd.
Affijn, in de krant lazen we dat de voor vandaag geplande demonstratie nu misschien morgen gaat plaatsvinden, wat waarschijnlijk zou inhouden dat er morgen weer de hele dag curfew is, wat weer zou inhouden dat we voor 8 uur 's morgens moeten vertrekken naar het vliegveld om de vlucht van half 4 's middags te halen. Als dat gaat lukken, want de vraag is natuurlijk of er taxichauffeurs zijn die ons kunnen en willen wegbrengen voordat de curfew ingaat.
Het kan hier alle kanten op heb ik het idee. Als mensen zich aan de curfew houden is er niet zoveel aan de hand. Als het uit de hand loopt kan het wel eens behoorlijk uit de hand lopen.. dat is hier wel vaker gebeurt. Geen idee. Vrij onvoorspelbaar.
Wij brengen de dag dus door op het dak van het hotel, in de zon. Tot 6 uur, dan gaan we lekker een rondje lopen. En dan om 9 uur weer naar binnen.
Raar. Raar ook te bedenken dat we gisteren om deze tijd in een vliegtuigje zaten, wat vandaag bijvoorbeeld niet gelukt zou zijn. En raar ook te bedenken dat we onze vluchten naar Delhi verzet hebben van vandaag naar morgen... Vandaag zouden we m gemist hebben...
Maar misschien missen we m morgen alsnog, ligt even aan de situatie hier.
En ohja, voor de mensen die proberen te bellen of sms-en. Lukt niet. Alle mobiele telefoon netwerken zijn uit de lucht, sinds gisteren.
Wij zitten goed hoor, hier. Heb het idee dat het vrij veilig is zolang je je aan de regels houdt, dus binnen blijft. Geen zorgen.
Ondertussen houden we jullie op de hoogte van de situatie, zolang het internet nog in de lucht is.
Liefs uit Kathmandu,
Yell
Vanmorgen kwamen we beneden in het hotel en hoorden dat de curfew vanaf 8 uur was, vanochtend. Wij dachten nog, nou ja, dat maakt niets uit, gaan we lekker ontbijten, en dan om 8 uur de straat op en naar het project. Even later bleek dat we het een beetje verkeerd begrepen hadden...
De curfew is vandaag van 8 uur 's morgens tot 18 uur, en dan van 21 uur tot 4 uur 's ochtends. Dit hoorden we vanochtend. Het betekent dus dat we de hele dag in het hotel zitten. Gelukkig een beetje een goeie, met alle faciliteiten, dus het is nog redelijk luxe, maar niet helemaal zoals we het ons voorgesteld hadden. We zouden namelijk om 10 uur worden opgehaald door Tirtha, van het laatste project....OK dan, aanpassen, loslaten.
De curfew is ingesteld door de overheid omdat er vandaag een demonstratie gepland is, door 7 oppositiepartijen. Daar is de regering blijkbaar nogal bang van. Vandaar dus. Rare dingen die dan gebeuren. Zoals mensen die niet naar hun werk kunnen, mensen die hun vliegtuig missen, alles loopt in het honderd. Er wordt wat afgeimproviseerd.
Affijn, in de krant lazen we dat de voor vandaag geplande demonstratie nu misschien morgen gaat plaatsvinden, wat waarschijnlijk zou inhouden dat er morgen weer de hele dag curfew is, wat weer zou inhouden dat we voor 8 uur 's morgens moeten vertrekken naar het vliegveld om de vlucht van half 4 's middags te halen. Als dat gaat lukken, want de vraag is natuurlijk of er taxichauffeurs zijn die ons kunnen en willen wegbrengen voordat de curfew ingaat.
Het kan hier alle kanten op heb ik het idee. Als mensen zich aan de curfew houden is er niet zoveel aan de hand. Als het uit de hand loopt kan het wel eens behoorlijk uit de hand lopen.. dat is hier wel vaker gebeurt. Geen idee. Vrij onvoorspelbaar.
Wij brengen de dag dus door op het dak van het hotel, in de zon. Tot 6 uur, dan gaan we lekker een rondje lopen. En dan om 9 uur weer naar binnen.
Raar. Raar ook te bedenken dat we gisteren om deze tijd in een vliegtuigje zaten, wat vandaag bijvoorbeeld niet gelukt zou zijn. En raar ook te bedenken dat we onze vluchten naar Delhi verzet hebben van vandaag naar morgen... Vandaag zouden we m gemist hebben...
Maar misschien missen we m morgen alsnog, ligt even aan de situatie hier.
En ohja, voor de mensen die proberen te bellen of sms-en. Lukt niet. Alle mobiele telefoon netwerken zijn uit de lucht, sinds gisteren.
Wij zitten goed hoor, hier. Heb het idee dat het vrij veilig is zolang je je aan de regels houdt, dus binnen blijft. Geen zorgen.
Ondertussen houden we jullie op de hoogte van de situatie, zolang het internet nog in de lucht is.
Liefs uit Kathmandu,
Yell
donderdag, januari 19, 2006
Opnieuw naar Nepal Matri Griha
Eerst natuurlijk onze Everest vlucht: het hele panorama rolt aan je voorbij: 6 van de tien hoogste toppen van de wereld onder een strakblauwe lucht.
Je moet er wel (alweer!) vroeg je bed voor uit: 5:30, maar we zijn klaarwakker als we vlak na de start de eerste witte toppen zien. Ik weersta de neiging om alleen maar door de zoeker van de camera te kijken: "sit back and relax". Het is een imposant gezicht.
Opnieuw naar NMG
Het afgelopen bezoek stond natuurlijk helemaal in het teken van de opening van de school; vandaag gaan we terug voor het werk: we helpen Rai met dezelfde tooltjes als in Calcutta: in batch verkleinen van foto's, het maken van documentjes met fatsoenlijke kB's in plaats van de mega bestanden die hij tot nu toe soms stuurde. De computerkennis is hier wat minder dan wat we in Calcutta hebben gezien, maar ik heb goede hoop dat dit gaat werken. We blijven wel gewoon CD's krijgen met rapportages: de internet verbinding die ze hebben, stelt niks voor!
Als onderdeel van de nieuwe school is er een state-of-the-art computerlokaal neergezet, alleen heb ik mn twijfels of dat wel echt rendement gaat opleveren: de docenten zijn zelf nog redelijke beginnelingen, zo lijkt het. Ik bied hen (en Shoba) dan ook aan om te helpen om het programma waar nodig meer inhoud te geven. Een mooie gelegenheid om volgende winter weer een reisje naar Kathmandu te maken. Wat ik dan zou kunnen doen is de leraren helpen om hun kennis op te krikken, zodat ze meer kunnen met hun leerlingen.
We gaan al vroeg terug omdat we horen dat de avondklok is vervroegd naar 7 uur. Bij Kathmandu guesthouse teruggekomen blijkt het niet te kloppen. Ik haast me dan ook naar de kleermaker om nog een paar broeken te laten maken, en shop nog wat verder tot ik met Marielle drop achter een biertje op t terras van t guesthouse.
Vanavond zit de internet hoek van t guesthouse heel vol met mensen die geruststellende mailtjes sturen naar het thuisfront: dat we nog weinig merken van de onrust, dat ze toch een trekking gaan doen (wel in een ander gebied dan gepland) of gewoon dat het hier heerlijk is.
Toch hoor ik op veel plekken (gisteravond met een stel Engelsen, Amerikanen, een Fransman, een Japanner, en nog een Nederlandse, vandaag in de shops) dat het morgen best menens zou kunnen worden. Er zijn van de week al verschillende bomaanslagen gepleegd, er hebben talloze arrestaties plaatsgevonden en t mobiele netwerk is door de regering uit de lucht gehaald.
Nouja, we zien t wel: we hebben een afspraak met Titra van Watabaran en ik hoop (en verwacht ook wel) dat hij kan inschatten of t verstandig is naar het project te gaan. Voor de zekerheid heb ik nog even bij de site van Buitenlandse Zaken gecheckt, maar die vermeldt geen nieuwe bijzonderheden.
Je moet er wel (alweer!) vroeg je bed voor uit: 5:30, maar we zijn klaarwakker als we vlak na de start de eerste witte toppen zien. Ik weersta de neiging om alleen maar door de zoeker van de camera te kijken: "sit back and relax". Het is een imposant gezicht.
Opnieuw naar NMG
Het afgelopen bezoek stond natuurlijk helemaal in het teken van de opening van de school; vandaag gaan we terug voor het werk: we helpen Rai met dezelfde tooltjes als in Calcutta: in batch verkleinen van foto's, het maken van documentjes met fatsoenlijke kB's in plaats van de mega bestanden die hij tot nu toe soms stuurde. De computerkennis is hier wat minder dan wat we in Calcutta hebben gezien, maar ik heb goede hoop dat dit gaat werken. We blijven wel gewoon CD's krijgen met rapportages: de internet verbinding die ze hebben, stelt niks voor!
Als onderdeel van de nieuwe school is er een state-of-the-art computerlokaal neergezet, alleen heb ik mn twijfels of dat wel echt rendement gaat opleveren: de docenten zijn zelf nog redelijke beginnelingen, zo lijkt het. Ik bied hen (en Shoba) dan ook aan om te helpen om het programma waar nodig meer inhoud te geven. Een mooie gelegenheid om volgende winter weer een reisje naar Kathmandu te maken. Wat ik dan zou kunnen doen is de leraren helpen om hun kennis op te krikken, zodat ze meer kunnen met hun leerlingen.
We gaan al vroeg terug omdat we horen dat de avondklok is vervroegd naar 7 uur. Bij Kathmandu guesthouse teruggekomen blijkt het niet te kloppen. Ik haast me dan ook naar de kleermaker om nog een paar broeken te laten maken, en shop nog wat verder tot ik met Marielle drop achter een biertje op t terras van t guesthouse.
Vanavond zit de internet hoek van t guesthouse heel vol met mensen die geruststellende mailtjes sturen naar het thuisfront: dat we nog weinig merken van de onrust, dat ze toch een trekking gaan doen (wel in een ander gebied dan gepland) of gewoon dat het hier heerlijk is.
Toch hoor ik op veel plekken (gisteravond met een stel Engelsen, Amerikanen, een Fransman, een Japanner, en nog een Nederlandse, vandaag in de shops) dat het morgen best menens zou kunnen worden. Er zijn van de week al verschillende bomaanslagen gepleegd, er hebben talloze arrestaties plaatsgevonden en t mobiele netwerk is door de regering uit de lucht gehaald.
Nouja, we zien t wel: we hebben een afspraak met Titra van Watabaran en ik hoop (en verwacht ook wel) dat hij kan inschatten of t verstandig is naar het project te gaan. Voor de zekerheid heb ik nog even bij de site van Buitenlandse Zaken gecheckt, maar die vermeldt geen nieuwe bijzonderheden.
woensdag, januari 18, 2006
Kathmandu
We zijn in Kathmandu. Al een paar dagen. De tijd vliegt. Wat is er allemaal gebeurd?
Calcutta
Eerst hadden we nog een dagje Calcutta. Een dagje VRIJ in Calcutta. Zondag. Heerlijk gewandeld langs de uitlopers van de Ganges. Af en toe iets minder smakelijk, qua geur... Mooie gebouwen gezien. Wel gezien dat ooit, ooit, lang lang geleden, het vast een heel mooie stad was. Nu een beetje vergane glorie. Maar het was een mooie dag, we hebben door parken gelopen met honderden jongens die cricket speelden, met de ferry een stukje over de rivier, het was heerlijk.
's Avonds hebben we nog gedag gezegd tegen Sister Cyril en de kindjes, en toen was het Calcutta avontuur voorbij. Ik was blij dat ik uit die stad mocht. Wat een aanslag op al je zintuigen en emoties zeg..
Het was een mooie ervaring.
Kathmandu
Nu zijn we dus in Kathmandu. Maandagmiddag zijn we aangekomen. Waarom we precies via Delhi moesten vliegen is me nog steeds een raadsel, want dat is alsof je via Berlijn naar Londen vliegt, maar goed, we hebben het gered. We hadden flink gelachen naar de mevrouw die ons incheckte dus hadden plaatsen 8a en b. Dat wil zeggen aan de linkerkant met mountainview (Himalayas!!). Het was een mooie vlucht, niet heel erg helder, maar we hebben wel bergen gezien.
In tegenstelling tot Calcutta, waar warm water in een emmer kwam, en het hotel echt in de categorie "slecht" viel, hadden we via internet al het Kathmandu Guesthouse gereserveerd, een hotel in de midrange categorie, met airport pickup. Heerlijk opgehaald door de mannetjes van het hotel. En een enorm hete douche genomen. Wat een hoogtepunt zeg!!
Het is koud hier. Stervenskoud zeg maar. Kathmandu ligt op 1100 m en het is winter. Overdag een mooi zonnetje, maar tegen de avond en 's nachts heel erg koud. Vandaag hebben we al de nodige jassen en vesten aangeschaft.
Maar het is ZOOOOO fijn om hier terug te zijn. Elke keer vergeet ik wat een fijn land dit ook alweer is. Aardige mensen, veel bergen, boeddhisme, nou ja, klaar..
Opening NMG School
Maandagavond ontmoetten we Loek in ons hotel en zijn we lekker een hapje gaan eten. De volgende dag was de grote opening van de Nepal Matri Griha School. Alle sponsors van de school waren aanwezig, een groot aantal duitsers en zwitsers. Wij van Net4kids hebben de school niet gesponsord, maar we sponsoren de kinderen die daar naar school gaan. Het was een hele happening.
Met veel toespraken, dansen, toneelstukjes, een heel fijne dag. Eindelijk eens een echt vrolijke dag. De achtergrond is natuurlijk niet alleen maar vreugdevol, want het gaat hier nog steeds om straatkinderen, maar de opening was een groot feest.
Dagje vrij in Kathmandu
Vandaag hadden we spontaan een dagje vrij. Nepal Matri Griha had een holiday, na de festiviteiten van gisteren, en het andere project gaan we vrijdag heen. Dus hebben we een taxi geregeld naar Boudhanath en Swayambunath, twee boeddhistische stupa's in en om Kathmandu, waarvan de Boudhnanath wel de meest bekende is. Deze staat ook op de World Heritage lijst.
Wat ongelooflijk heerlijk om om die stupa heen te lopen, met de tientallen tibetanen die hun rondjes afdraaien, al "om mani padme hum"-end. Verademing. Ik wil hier nooit meer weg...
Op de Boudhanath kwamen we Dorje tegen, een tibetaanse boeddhistische monnik, die al 18 jaar uit zijn land weg is, en via Dharamsala in Kathmandu terechtgekomen is. Hij heeft ons zijn klooster laten zien, supermooie boeddha's binnen. Het werd een soort quiz, waarbij hij figuren aanwees, en ik moest vertellen wat het was. Nou ja, echt goed ben ik daar niet in, maar ik had er wel een paar goed. Dat stemde hem tevreden. Ook het feit dat ik een paar van de gebeden kende die hij aan het opzeggen was. Nou ja, al met al dus een heerlijke dag. Ik denk dat ik hier nog even blijf... Who needs Goa?
Daarna hebben we de nodige shop-til-you-drop activiteiten ondernomen (ook niet onderuit te komen in Kathmandu), en nu zijn we weer in het hotel.
Curfew
Sinds een dag voordat we aankwamen zijn de maoisten hier weer aanslagen aan het plegen. Niet heel erg bijzonder want dat doen ze al jaren, en niet op touristen, maar wel vervelend. Toen we aankwamen was er dus een curfew ingesteld. Dat wil zeggen dat we om 11 uur binnen moesten zijn. Gisteren werd dat 10 uur, en nu is het 9 uur geworden. Er gaan stemmen dat het morgen 8 uur zal zijn. Nou ja, we zien wel. Het is niet heel erg, want 's avonds wordt het toch erg koud. Maar vooral vervelend voor alle Nepalezen die hierbij omkomen natuurlijk, en de Nepalezen in de touristen industrie, aangezien er toch flink minder touristen zijn tegenwoordig..
Rondje Everest
Gelukkig voor ons mag je om 6 uur wel je hotel uit, want we hebben namelijk de hand weten te leggen op twee tickets voor een vliegtuigje langs de Himalaya's. Everest, Kanchenjunga, Annapurnas, noem maar op, als het helder is, zijn ze allemaal te zien. Je ziet, in de kantlijnen van het werkbezoek hangen we flink de tourist uit.
Morgen om 10 uur gaan we terug naar Nepal Matri Griha, om te overleggen met de computerman, en nog wat kinderen te volgen. Dan vrijdag om 12 uur worden we opgehaald door Tirtan, van het Watabaran project dat we sponsoren met Net4kids. Op zaterdag hebben we tickets uit Kathmandu. Hugo naar Delhi en naar huis, en ik naar Delhi en naar Goa. Ik weet nog niet of ik ga, misschien blijf ik hier wel een weekje, in een klooster ofzo. Vind het zo heerlijk hier... we zien wel.
Tot zover even. Eten, douchen en naar bed. Morgen hebben we weer een lange dag!
Liefs uit Kathmandu.
Calcutta
Eerst hadden we nog een dagje Calcutta. Een dagje VRIJ in Calcutta. Zondag. Heerlijk gewandeld langs de uitlopers van de Ganges. Af en toe iets minder smakelijk, qua geur... Mooie gebouwen gezien. Wel gezien dat ooit, ooit, lang lang geleden, het vast een heel mooie stad was. Nu een beetje vergane glorie. Maar het was een mooie dag, we hebben door parken gelopen met honderden jongens die cricket speelden, met de ferry een stukje over de rivier, het was heerlijk.
's Avonds hebben we nog gedag gezegd tegen Sister Cyril en de kindjes, en toen was het Calcutta avontuur voorbij. Ik was blij dat ik uit die stad mocht. Wat een aanslag op al je zintuigen en emoties zeg..
Het was een mooie ervaring.
Kathmandu
Nu zijn we dus in Kathmandu. Maandagmiddag zijn we aangekomen. Waarom we precies via Delhi moesten vliegen is me nog steeds een raadsel, want dat is alsof je via Berlijn naar Londen vliegt, maar goed, we hebben het gered. We hadden flink gelachen naar de mevrouw die ons incheckte dus hadden plaatsen 8a en b. Dat wil zeggen aan de linkerkant met mountainview (Himalayas!!). Het was een mooie vlucht, niet heel erg helder, maar we hebben wel bergen gezien.
In tegenstelling tot Calcutta, waar warm water in een emmer kwam, en het hotel echt in de categorie "slecht" viel, hadden we via internet al het Kathmandu Guesthouse gereserveerd, een hotel in de midrange categorie, met airport pickup. Heerlijk opgehaald door de mannetjes van het hotel. En een enorm hete douche genomen. Wat een hoogtepunt zeg!!
Het is koud hier. Stervenskoud zeg maar. Kathmandu ligt op 1100 m en het is winter. Overdag een mooi zonnetje, maar tegen de avond en 's nachts heel erg koud. Vandaag hebben we al de nodige jassen en vesten aangeschaft.
Maar het is ZOOOOO fijn om hier terug te zijn. Elke keer vergeet ik wat een fijn land dit ook alweer is. Aardige mensen, veel bergen, boeddhisme, nou ja, klaar..
Opening NMG School
Maandagavond ontmoetten we Loek in ons hotel en zijn we lekker een hapje gaan eten. De volgende dag was de grote opening van de Nepal Matri Griha School. Alle sponsors van de school waren aanwezig, een groot aantal duitsers en zwitsers. Wij van Net4kids hebben de school niet gesponsord, maar we sponsoren de kinderen die daar naar school gaan. Het was een hele happening.
Met veel toespraken, dansen, toneelstukjes, een heel fijne dag. Eindelijk eens een echt vrolijke dag. De achtergrond is natuurlijk niet alleen maar vreugdevol, want het gaat hier nog steeds om straatkinderen, maar de opening was een groot feest.
Dagje vrij in Kathmandu
Vandaag hadden we spontaan een dagje vrij. Nepal Matri Griha had een holiday, na de festiviteiten van gisteren, en het andere project gaan we vrijdag heen. Dus hebben we een taxi geregeld naar Boudhanath en Swayambunath, twee boeddhistische stupa's in en om Kathmandu, waarvan de Boudhnanath wel de meest bekende is. Deze staat ook op de World Heritage lijst.
Wat ongelooflijk heerlijk om om die stupa heen te lopen, met de tientallen tibetanen die hun rondjes afdraaien, al "om mani padme hum"-end. Verademing. Ik wil hier nooit meer weg...
Op de Boudhanath kwamen we Dorje tegen, een tibetaanse boeddhistische monnik, die al 18 jaar uit zijn land weg is, en via Dharamsala in Kathmandu terechtgekomen is. Hij heeft ons zijn klooster laten zien, supermooie boeddha's binnen. Het werd een soort quiz, waarbij hij figuren aanwees, en ik moest vertellen wat het was. Nou ja, echt goed ben ik daar niet in, maar ik had er wel een paar goed. Dat stemde hem tevreden. Ook het feit dat ik een paar van de gebeden kende die hij aan het opzeggen was. Nou ja, al met al dus een heerlijke dag. Ik denk dat ik hier nog even blijf... Who needs Goa?
Daarna hebben we de nodige shop-til-you-drop activiteiten ondernomen (ook niet onderuit te komen in Kathmandu), en nu zijn we weer in het hotel.
Curfew
Sinds een dag voordat we aankwamen zijn de maoisten hier weer aanslagen aan het plegen. Niet heel erg bijzonder want dat doen ze al jaren, en niet op touristen, maar wel vervelend. Toen we aankwamen was er dus een curfew ingesteld. Dat wil zeggen dat we om 11 uur binnen moesten zijn. Gisteren werd dat 10 uur, en nu is het 9 uur geworden. Er gaan stemmen dat het morgen 8 uur zal zijn. Nou ja, we zien wel. Het is niet heel erg, want 's avonds wordt het toch erg koud. Maar vooral vervelend voor alle Nepalezen die hierbij omkomen natuurlijk, en de Nepalezen in de touristen industrie, aangezien er toch flink minder touristen zijn tegenwoordig..
Rondje Everest
Gelukkig voor ons mag je om 6 uur wel je hotel uit, want we hebben namelijk de hand weten te leggen op twee tickets voor een vliegtuigje langs de Himalaya's. Everest, Kanchenjunga, Annapurnas, noem maar op, als het helder is, zijn ze allemaal te zien. Je ziet, in de kantlijnen van het werkbezoek hangen we flink de tourist uit.
Morgen om 10 uur gaan we terug naar Nepal Matri Griha, om te overleggen met de computerman, en nog wat kinderen te volgen. Dan vrijdag om 12 uur worden we opgehaald door Tirtan, van het Watabaran project dat we sponsoren met Net4kids. Op zaterdag hebben we tickets uit Kathmandu. Hugo naar Delhi en naar huis, en ik naar Delhi en naar Goa. Ik weet nog niet of ik ga, misschien blijf ik hier wel een weekje, in een klooster ofzo. Vind het zo heerlijk hier... we zien wel.
Tot zover even. Eten, douchen en naar bed. Morgen hebben we weer een lange dag!
Liefs uit Kathmandu.
dinsdag, januari 17, 2006
Vrije dag in Calcutta
Een dag wat wandelen buiten het directe centrum levert ineens een heel ander beeld op. In het park zien we eindeloos veel cricket spellen aan de gang.
De fotograaf aan het werk...
En de echte stereotypes!
Barcelona in India
