donderdag, januari 19, 2006
Opnieuw naar Nepal Matri Griha
Eerst natuurlijk onze Everest vlucht: het hele panorama rolt aan je voorbij: 6 van de tien hoogste toppen van de wereld onder een strakblauwe lucht.
Je moet er wel (alweer!) vroeg je bed voor uit: 5:30, maar we zijn klaarwakker als we vlak na de start de eerste witte toppen zien. Ik weersta de neiging om alleen maar door de zoeker van de camera te kijken: "sit back and relax". Het is een imposant gezicht.
Opnieuw naar NMG
Het afgelopen bezoek stond natuurlijk helemaal in het teken van de opening van de school; vandaag gaan we terug voor het werk: we helpen Rai met dezelfde tooltjes als in Calcutta: in batch verkleinen van foto's, het maken van documentjes met fatsoenlijke kB's in plaats van de mega bestanden die hij tot nu toe soms stuurde. De computerkennis is hier wat minder dan wat we in Calcutta hebben gezien, maar ik heb goede hoop dat dit gaat werken. We blijven wel gewoon CD's krijgen met rapportages: de internet verbinding die ze hebben, stelt niks voor!
Als onderdeel van de nieuwe school is er een state-of-the-art computerlokaal neergezet, alleen heb ik mn twijfels of dat wel echt rendement gaat opleveren: de docenten zijn zelf nog redelijke beginnelingen, zo lijkt het. Ik bied hen (en Shoba) dan ook aan om te helpen om het programma waar nodig meer inhoud te geven. Een mooie gelegenheid om volgende winter weer een reisje naar Kathmandu te maken. Wat ik dan zou kunnen doen is de leraren helpen om hun kennis op te krikken, zodat ze meer kunnen met hun leerlingen.
We gaan al vroeg terug omdat we horen dat de avondklok is vervroegd naar 7 uur. Bij Kathmandu guesthouse teruggekomen blijkt het niet te kloppen. Ik haast me dan ook naar de kleermaker om nog een paar broeken te laten maken, en shop nog wat verder tot ik met Marielle drop achter een biertje op t terras van t guesthouse.
Vanavond zit de internet hoek van t guesthouse heel vol met mensen die geruststellende mailtjes sturen naar het thuisfront: dat we nog weinig merken van de onrust, dat ze toch een trekking gaan doen (wel in een ander gebied dan gepland) of gewoon dat het hier heerlijk is.
Toch hoor ik op veel plekken (gisteravond met een stel Engelsen, Amerikanen, een Fransman, een Japanner, en nog een Nederlandse, vandaag in de shops) dat het morgen best menens zou kunnen worden. Er zijn van de week al verschillende bomaanslagen gepleegd, er hebben talloze arrestaties plaatsgevonden en t mobiele netwerk is door de regering uit de lucht gehaald.
Nouja, we zien t wel: we hebben een afspraak met Titra van Watabaran en ik hoop (en verwacht ook wel) dat hij kan inschatten of t verstandig is naar het project te gaan. Voor de zekerheid heb ik nog even bij de site van Buitenlandse Zaken gecheckt, maar die vermeldt geen nieuwe bijzonderheden.
Je moet er wel (alweer!) vroeg je bed voor uit: 5:30, maar we zijn klaarwakker als we vlak na de start de eerste witte toppen zien. Ik weersta de neiging om alleen maar door de zoeker van de camera te kijken: "sit back and relax". Het is een imposant gezicht.
Opnieuw naar NMG
Het afgelopen bezoek stond natuurlijk helemaal in het teken van de opening van de school; vandaag gaan we terug voor het werk: we helpen Rai met dezelfde tooltjes als in Calcutta: in batch verkleinen van foto's, het maken van documentjes met fatsoenlijke kB's in plaats van de mega bestanden die hij tot nu toe soms stuurde. De computerkennis is hier wat minder dan wat we in Calcutta hebben gezien, maar ik heb goede hoop dat dit gaat werken. We blijven wel gewoon CD's krijgen met rapportages: de internet verbinding die ze hebben, stelt niks voor!
Als onderdeel van de nieuwe school is er een state-of-the-art computerlokaal neergezet, alleen heb ik mn twijfels of dat wel echt rendement gaat opleveren: de docenten zijn zelf nog redelijke beginnelingen, zo lijkt het. Ik bied hen (en Shoba) dan ook aan om te helpen om het programma waar nodig meer inhoud te geven. Een mooie gelegenheid om volgende winter weer een reisje naar Kathmandu te maken. Wat ik dan zou kunnen doen is de leraren helpen om hun kennis op te krikken, zodat ze meer kunnen met hun leerlingen.
We gaan al vroeg terug omdat we horen dat de avondklok is vervroegd naar 7 uur. Bij Kathmandu guesthouse teruggekomen blijkt het niet te kloppen. Ik haast me dan ook naar de kleermaker om nog een paar broeken te laten maken, en shop nog wat verder tot ik met Marielle drop achter een biertje op t terras van t guesthouse.
Vanavond zit de internet hoek van t guesthouse heel vol met mensen die geruststellende mailtjes sturen naar het thuisfront: dat we nog weinig merken van de onrust, dat ze toch een trekking gaan doen (wel in een ander gebied dan gepland) of gewoon dat het hier heerlijk is.
Toch hoor ik op veel plekken (gisteravond met een stel Engelsen, Amerikanen, een Fransman, een Japanner, en nog een Nederlandse, vandaag in de shops) dat het morgen best menens zou kunnen worden. Er zijn van de week al verschillende bomaanslagen gepleegd, er hebben talloze arrestaties plaatsgevonden en t mobiele netwerk is door de regering uit de lucht gehaald.
Nouja, we zien t wel: we hebben een afspraak met Titra van Watabaran en ik hoop (en verwacht ook wel) dat hij kan inschatten of t verstandig is naar het project te gaan. Voor de zekerheid heb ik nog even bij de site van Buitenlandse Zaken gecheckt, maar die vermeldt geen nieuwe bijzonderheden.
# posted by Hugo Lingeman @ 3:38 p.m. 
