Net4kids Travel Blog

May you be happy, may you be well, may you be safe. Een boeddhistische mantra die door mijn hoofd spookt de hele dag sinds ik in Calcutta ben. Voor alles wat ik tegen kom, alle straatkindertjes die vandaag al aan mijn armen hingen in de straten van Calcutta, alle mensen met lepra zonder ledematen, de vrouw die heel hard tegen ons tekeer ging in t Bengali, alle mensen die op straat slapen, de hutjes langs de weg, de open riolen, de sloppen, alle straatkinderen die we kunnen redden, en die we niet kunnen redden, alle 250.000, nee wacht even, 2.500.000 (sorry, factor 10 vergist) kindertjes die hier dood gaan per jaar voordat ze 5 zijn, de geiten die vastgebonden staan te wachten totdat ze worden geslacht omdat het een islamitische feestdag is... Alle troep op straat, de geuren, stank, tegenstellingen.

Calcutta.

Ik dacht dat ik wel wat gezien had.
Mis. Ben in shock vandaag. Dat doet India met je. Het sleurt je van hoogtepunt naar dieptepunt. Van "ik wil hier nooit meer weg" naar "mag ik NU naar huis!". Van me ontzettend op mijn gemak voelen naar gene, alleen maar omdat ik blank ben, geld heb, kan doen wat ik wil, vrijheid heb, weer naar huis ga straks, terwijl al die mensen hier vast zitten.



Loreto
Ons schema zit vol. Gisteren zijn we aangekomen, om een uur of 9 's ochtends.
Vanaf het vliegveld meteen een taxi genomen naar Loreto Sealdah, de school die gerund wordt door Sister Cyril.


Zie voor een projectbeschrijving de net4kids pagina.
Loreto scholen zijn de sjieke elite scholen voor rijke kinderen. Een aantal jaren geleden is Sister Cyril, begonnen met een aantal straatkinderen opvangen op de zolder van de school die zij runt. Deze kinderen worden bijgeschoold door de rijkere kinderen en mogen daarna ook naar deze school. Zo ontstaat een briljante mix van arm en rijk, kansarm en kansrijk. Dit project is gegroeid en nu zitten er op meerdere Loreto scholen (vooralsnog in Calcutta) honderden van deze straatkinderen op zolder.

Wow.

Gisteren met Sister Cyril geluncht, en 's middags naar Loreto House geweest, een van de andere Loreto scholen. We werden erheen gebracht met een ambulance, die af en toe gebruikt wordt voor echte noodgevallen of om bezoek rond te rijden.
Ik heb geen kinderen, maar heb het gevoel dat ik er sinds gisteren een paar honderd bij heb...




Wat een moois daar. Wat een lol met de kinderen ook. We hebben heerlijk een uurtje rondgehangen op de school, gespeeld met de kinderen, thee gedronken met de teacher. We hebben hier een paar foto's bijgeplaatst, en hier is een fotoalbum van vorig jaar. Ik kan je zeggen, het ziet er nog zo uit..

Vandaag gaan we wat dingen doen voor de IT-man hier in het project. Morgenochtend heeft Sister Cyril een bezoek gepland voor ons aan Loreto Bowbazar, een van de andere Loreto scholen. 's Middags hebben we weer meeting. Sister Cyril heeft hier de touwtjes in handen. Alles wordt door haar en haar team feilloos geregeld. Vrijdag gaan naar Apanjan, een ander project buiten Calcutta, een tehuis voor gehandicapte meisjes. Ik ben er zeker van dat het weekend ook wel vol komt.



Details volgen in de komende dagen. Voor nu ben ik alweer erg onder de indruk van het werk dat hier verricht wordt, voel ik me weer meer bevoorrecht, heb ik weer veel geleerd over de tegenstellingen in het leven.

Wat is eigenlijk belangrijk?
Ik denk er nog even over na..

Liefs uit Calcutta